uitlaten

• 1 Nederlands
  • 1.1 Woordafbreking
  • 1.2 Werkwoord
  • 1.3 Zelfstandig naamwoord

Nederlands

Woordafbreking

• uit·la·ten

Werkwoord

(scheidbaar)
uitlaten

1. iemand ~: iemand het huis uit begeleiden

   Laat jij de gasten even uit?

2. iets ~: een huisdier –meest een hond- naar buiten laten

   De hond wordt altijd 's avonds nog even uitgelaten.

3. zich ~ over: een uitspraak ergens over doen

   De bewindsman liet zich hier niet over uit.

Zelfstandig naamwoord

uitlaten mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord uitlaat